Roomappel PawPaw – Asimina triloba ‘Summer Delight’



Roomappel PawPaw – Asimina triloba ‘Summer Delight’
De Asimina triloba ‘Summer Delight’ is een varieteit qua Pawpaw-boom die zeer interessant is, omdat deze soort al midden in de zomer vruchten krijgt. Deze kleine maar vrij krachtige fruitboom, die zes meter hoog kan worden, draagt aan het einde van de maand eind juli al vruchten. Deze zijn middelgroot tot groot en lijken op groene mango’s die enigszins geel getint zijn, De vruchten hebben een mals, bijna romig vruchtvlees, met een smaakexplosie die doet denken aan de aroma’s van mango, banaan, soms ook meloen. Hoewel deze boom een tropisch uiterlijk heeft is deze soort zeer winterhard in onze gematigde klimaten. De boom bloeit in koele en vruchtbare grond en is bestand tegen zonnige blootstelling, maar kan ook goed gedijen in halfschaduw. Om een oogst te verkrijgen, is het noodzakelijk om een andere bestuivende variëteit in de buurt te planten.
De Pawpaw is inheems in het oosten van de Verenigde Staten, van New Jersey tot Florida en Texas, en bereikt deze boom in die regio’s hoogtes van 10 tot 12 m. De bomen komen voor streken met niet-kalkhoudende, rijke, frisse en zelfs vochtige bodems, pawpaw’s groeien spontaan in alluviale afzettingen langs waterlopen. Aangekomen in Europa in1736, blijft deze plant grotendeels (en onterecht) onbekend, hoewel hij koudebestendig is.
Bloeiwijze
In het vroege voorjaar (maart-april) bloeien er solitaire bloemen op een jaar oude takken, die bestaan uit drie groene kale en zes bloemblaadjes variërend van bruin-paars tot donkerrood-wijnkleurig. Het zijn 4 tot 5 cm, niet echt opvallende bloemen, die voor een vrucht gevende bestuiving met de pollen van een andere variëteit moeten kruisen. Daarom is het belangrijk dat er minimaal een andere Pawpaw-boom in de buurt van deze boom staat om een oogst te garanderen.
In het kader van het Pawpaw-project staat er vanaf 22 december 2025 een exemplaar van dit ras in het voedselbos.
Het Pawpaw-project
Hoe de voedselbosboeren van ’s Heeren Vruchten na twee mislukte pogingen om Pawpaw’s te laten groeien er hun schouders onder gezet hebben om over enkele jaren toch hun eigen pawpaw’s te kunnen proeven en eten, dat kan je lezen in project Pawpaw.
