Meidoorn – Crataegus

De meidoorn (Crataegus) is een struikachtige boom, die van nature voorkomt in Europa, Noord-Amerika, Azië en Noord-Afrika Van oudsher werd de meidoorn met zijn doornige takken gebruikt in hagen om ter afscheiding voor het vee te dienen. In het noordoosten van Noord-Brabant, zoals in het gebied de Maasheggen kan je die hagen nog tegenkomen. Het hout van de meidoorn is hard en fijn van structuur.

De meidoorn kent zo’n 200 soorten, terwijl er ook onderscheid wordt gemaakt in de eenstijlige en de tweestijlige. De eenstijlige kan een boom tot ongeveer 10 meter worden, terwijl de tweestijlige is een struik is die ongeveer 4,5 m hoogte kan bereiken. De naamgeving van meidoorns is behoorlijk complex omdat er vaak meerdere synoniemen en verouderde wetenschappelijke namen in omloop zijn. Lokale populaties zijn vaak als aparte soort behandeld en pas later als een soort beschreven.  Zoals de naam al verraad, bloeien de meidoorns in mei en juni met sterk geurende bloemen.

Ziekten
De meidoorn is net zoals de mispel en de peer vatbaar voor bacterievuur. Dat is reden dat veel meidoornhagen zijn verdwenen. Met name meidoorns die van origine uit Italië kwamen, waren voor bacterievuur vatbaar. In Nederland zijn een aantal bufferzones voor bacterievuur. Binnen de bufferzones gelden strenge regels rond deze plantziekte, en is het verplicht om bacterievuur te bestrijden. De regels gelden voor iedereen: niet alleen voor telers en kwekers, maar bijvoorbeeld ook voor beheerders van openbaar groen en bewoners met een tuin. Activeer deze link om meer over bacterievuur te lezen. 

Ecologische waarde
Door zijn doornige takken is de meidoorn redelijk beschermd tegen de vraat van grote grazers. Bijkomstig voordeel is deze boomsoort andere soorten, zoals bijvoorbeeld eiken, in staat stelt om onder zijn bescherming uit te groeien in terreinen waar grazers zijn. De meidoorn groeit met name vaak voor langs bosranden. De meidoorn is een waardplant van een tiental vlinders en motten, zoals de meidoornstippelmot, meidoornvouwmot, meidoornspanner, meidoornmot, bastaardsatijnvlinder, koningspage, meidoornkielwants, meidoornhaantje, penseelkever en groene appeltakluis.

De meidoorn vermeerdert zich door stekken en met zaad.

Gebruik
Meidoornbessen zijn eetbaar, hoewel ze vaak melig smaken en niet erg lekker zijn. Gekookt kan er wel Aks je de meidoornbessen kookt, kan je er jam van maken In de Verenigde Staten bestaan enkele smakelijke selecties met grotere vruchten. Meidoornhout is zeer hard en gewild voor houtsnijwerk en houtdraaiwerk. Vanwege de slijtvastheid is meidoornhout prima voor houten tandraderen in molens.

In het voedselbos staan 2 meidoornboompjes.